Σελίδες

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Η ξεχασμένη παρακαταθήκη ενός μεγάλου: Πώς πέταξαν τόσο επιπόλαια την σκυτάλη από τους παλιούς οι νεότερες γενιές;



"Ένα έθνος πρέπει να στέκεται υπέρ κάποιας πνευματικής και όχι μόνο υλικής αξίας, και το κλειδί στην παρακμή του πνεύματος βρίσκεται στη θρησκεία. Η επιλογή είναι πάντοτε ανοιχτή και για τους Βρετανούς πιστεύω ότι η Βασιλεία του Θεού είναι η ορθή επιλογή, και ότι εκείνοι που θα την επιλέξουν δεν θα στερηθούν ποτέ βοήθεια - τόσο ανθρώπινη όσο και θεϊκή."

Πρόσφατα είπα να ξαναρίξω μια ματιά σε ένα από τα αγαπημένα βιβλία που είχα ξεχασμένο στη βιβλιοθήκη μου από τα φοιτητικά χρόνια. Το είχα ασφαλώς διαβάσει πριν λίγα χρόνια, αλλά τώρα που το ξανάνοιξα συνειδητοποίησα την πραγματική σημασία του παλιού γνωμικού, ότι: επάναληψη εστί μήτηρ πάσης μαθήσεως. Μεταφράζω λοιπόν, από τα αγγλικά, κάποια αποσπάσματα που πραγματικά με καθήλωσαν, από το σπάνιο και μοναδικής (συλλεκτικής) αξίας βιβλίο του Στρατάρχη Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ του Αλαμέιν:


"A History of Warfare" (Ιστορία της Διεξαγωγής του Πολέμου), by Field-Marshall Montgomery of Alamein, Λονδίνο 1968


Στην Εισαγωγή:


"... Η ανάγκη κατανόησης αυτού του ανθρωπίνου παράγοντα και της αποφυγής κάθε περιττού πόνου και απώλειας ζωής, καθιστά ζωτική την προϋπόθεση ότι οι εθνικοί ηγέτες θα πρέπει να είναι αποφασιστικοί όσον αφορά το αντικείμενο ενός πολέμου και θα πρέπει, ως εκ τούτου να δίνουν ξεκάθαρες οδηγίες στα στρατιωτικά επιτελεία, τόσο περί αυτού όσο και περί κάθε άλλου σχετικού θέματος. Δυο στίχοι από την Καινή Διαθήκη (προς Κορινθίους Α' 14) θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι οδηγός τους:


"(8) και γαρ εάν άδηλον φωνήν σάλπιγξ δω, τις παρασκευάσεται εις πόλεμον; (9) ούτως και υμείς δια της γλώσσης εάν μη εύσημον λόγον δώτε, πώς γνωσθήσεται το λαλούμενον;" 

(δηλαδή: Και αν η σάλπιγγα δεν ηχήσει το γνωστό σε όλους προσκλήτηριο, ποιος θα ξεσηκωθεί για πόλεμο; Παρόμοια κι εσείς, αν δεν μιλήσετε με λόγια κατανοητά, πώς θα καταλάβουν οι άλλοι αυτό που λέτε;)

Και στον Επίλογο:


"Διαβάζοντας τη Βίβλο μου ένα βράδυ τράβηξε την προσοχή μου το παρακάτω στον Ιερεμία (6, 13-14):


"(13) Διότι, όλοι, από μικρόν έως μεγάλον, έχουν διαπράξει παρανομίες. Από ιερέα έως ψευδοπροφητήν, όλοι είπαν και έπραξαν το ψεύδος. (14) Προσεπάθησαν επιπολαίως να θεραπεύσουν την πληγήν και τα συντρίμμια του λαού μου, θεωρούντες αυτά μηδαμινά και λέγοντες: Ειρήνη υπάρχει εις ημάς, όλα πάνε καλά! Πού είναι όμως αυτή η ειρήνη;"


[...]


Γνωρίζουμε ότι στο φυσικό και υλικό επίπεδο τα κλειδιά για την ειρήνη βρίσκονται στα χέρια της δύναμης - ο δυνατός άνθρωπος οπλισμένος διατηρεί τα αγαθά του εν ειρήνη. Αλλά στο πνευματικό επίπεδο υπάρχει κάποιος δυνατότερος από εκείνον. Τα μεγάλα και δυνατά τάγματα δεν νικούν πάντα. Οι μεγάλοι στρατοί κατοχής δεν μπορούν να ελέγξουν για πάντα εκείνο το οποίο κινείται εντός του νου των ανθρώπων. Η μελέτη της διεξαγωγής του πολέμου, φανερώνει πνευματικές αξίες βαρυσήμαντες για το μέλλον.

Τι θα γίνει λοιπόν στο μέλλον; Αυτό είναι στα χέρια της νεολαίας και αυτά τα χέρια είναι επί του παρόντος ασταθή. Η νεολαία λέει: "Οι πατεράδες μας, απέτυχαν τραγικά, τα έκαναν θάλασσα, εμείς πρέπει να ξεκόψουμε να κάνουμε τη δική μας ζωή και να την κάνουμε καλύτερα".

Τι καλύτερο να κάνουν, δεν γνωρίζουν - είναι όλοι πελαγωμένοι. Τείνουν να στρέφονται προς τον υλισμό ("Gather ye rose-buds while ye may") και νομίζουν ότι η αφοσίωση στην ειρήνη ως την προϋπόθεση για μια ξένοιαστη, χαρούμενη ζωή, είναι αυτό που έλειπε από τους γονείς τους. Αλλά οι ειρηνόφιλοι πατεράδες τους πολέμησαν για ελευθερία και δικαιοσύνη, χωρίς τις οποίες η ειρήνη φοβισμένων και υποδουλωμένων ανθρώπων θα ήταν κόλαση επί της γης. Η ειρήνη που σήμερα απολαμβάνουμε είναι η ειρήνη της νίκης επί του τέρατος που μπορεί να υπάρξει στις ψυχές των ανθρώπων, και αυτή η νίκη δεν θα επιβιώσει, εάν χαθούν οι αξίες οι οποίες την κατάκτησαν και την διατηρούν. [...] Το ιδεώδες της ειρήνης δεν πρέπει να βαδίζει πολύ κοντά με την ξεμυαλίστρα της χαλαρής και εύκολης ζωής. Πρέπει να παντρέψουμε το ιδεώδες της ειρήνης με την πρακτική των αξιών.


Ένα έθνος πρέπει να στέκεται υπέρ κάποιας πνευματικής και όχι μόνο υλικής αξίας, και το κλειδί στην παρακμή του πνεύματος βρίσκεται στη θρησκεία. Η επιλογή είναι πάντοτε ανοιχτή και για τους Βρετανούς πιστεύω ότι η Βασιλεία του Θεού είναι η ορθή επιλογή, και ότι εκείνοι που θα την επιλέξουν δεν θα στερηθούν ποτέ βοήθεια - τόσο ανθρώπινη όσο και θεϊκή.


Έγραψα αυτό στα "Απομνημονεύματά" μου:


"Δεν πιστεύω ότι μπορεί σήμερα ένας στρατηγός να εμπνεύσει μεγάλους στρατούς, ή απλές στρατιωτικές μονάδες, ή ακόμα και ανθρώπους ξεχωριστά, εκτός κι αν έχει μια σωστή αντίληψη της θρησκευτικής αλήθειας... Κάθε ηγεσία βασίζεται στην πνευματική ποιότητα, στη δύναμή της να εμπνέει άλλους να ακολουθούν."


------------------------------


Πόσο απλά και συνάμα σοφά λόγια, από έναν μεγάλο στρατηγό της παγκόσμιας Ιστορίας και ταυτόχρονα βαθειά πιστό άνθρωπο. Πόσο επίκαιρα για την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα μας την Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη για την οποία πολέμησε ο μεγάλος στρατηγός, και διδακτικότατα για το σήμερα είναι αυτά που λέει...

7 σχόλια:

Kate'sCakeBox είπε...

Καλησπέρα Γιάννη μου..έκανα μεγάλη γκάφα με σένα και ελπίζω να με συγχωρήσεις..με είχες συνηθίσει τόσο καιρό και με ειδοποιούσες για νέα ανάρτηση..περίμενα ..περίμενα και δεν ερχόμουνα απο εδώ...δεν ξέρω αλλα και η λίστα με τα αγαπημένα μου ιστολόγια δεν βγάζει τα καινούρια σου..έχει σταματίσει πριν 8 με 9 μήνες,,κάνε κάτι γιατί θα την πατάνε κι άλλοι..εγώ δεν την ξαναπατάω τώρα που τα έκανα θάλασσα..και αναρωτιόμουνα τι να έγινες κιόλας...ξέρεις πως ένιωσα τώρα..άστα..θα την διαβάσω και θα απαντήσω,,συγνώμη και πάλι..

Kate'sCakeBox είπε...

Διδακτική η ανάρτησή σου-όπως πάντα-με βαθειά νοήματα πίστης στη θρησκεία.ειδικά πόσο αληθινά ανεκτίμητη είναι η ιστορική της αξία στο σήμερα με τόσο σοφές έννοιες..καλώς το μετέφρασες γιατί είναι άγνωστα για πολλούς όλα αυτά τα στοιχεία που παραθέτεις εδώ.συγχαρητήρια που το ανέβασες..ερχόμουνα σήμερα απο εδώ γιατί είχα ανησυχήσει κάπως..και καταλαβαίνεις πως το πήρα όταν αντιλήφθηκα την γκάφα που έκανα..δεν το έκανα σκόπιμα όπως κατάλαβες ούτε απο αδιαφορία..σου εύχομαι καλό Σ/Κ να περάσεις όμορφα..θα τα πούμε σύντομα φίλε μου..

Ioannis Dandoulakis είπε...

Καλησπέρα! Έλα βρε Kate μου δεν πειράζει! Θα σε ειδοποιούσα αλλά πίστεψα ότι το σχόλιο που είχα κάνει στον "σπασμένο καθρέπτη" ήταν αρκετό για να τσεκάρεις αν έχω κάτι καινούριο! Δεν πειράζει, κι εγώ αναρωτιόμουν τι έγινες, κι έλεγα θα έχει τρεξίματα! Αλλά απ' την άλλη χάθηκα κι εγώ λίγο, και βλέπω τώρα ότι έχεις και νέο ποίημα και αποδοχή του βραβείο σου! Θα πάω τώρα να δω γιατί έχω μέρες να μπω ακόμα και στην δικό μου μπλογκ! "Τρέχω" βλέπεις με την έννοια ότι τώρα ξεκίνησα να το μεταφράσω ολόκληρο το παραπάνω βιβλίο και με έχει συνεπάρει! Είναι μεγάλο και θα μου πάρει καιρό αλλά είμαι ήδη κατενθουσιαμένος! Αυτά από δω και καληνύχτα!

Kate'sCakeBox είπε...

Καλησπέρα Γιάννη μου και ευχαριστώ για την κατανόηση..ήταν μεγάλη η γκάφα,αλλά το ξέρεις εσύ και ο Παύλος με την Μαριέτα καθώς και ο Νικόλας είστε οι καλύτεροί μου φίλοι γιαυτό ένιωσα έτσι..η αλήθεια είναι ότι είχα και άσχημα την μητέρα μου και ήμουν αρκετά στριμωγμένη και στενοχωρημένη,.ευτυχώς το ξεπεράσαμε κι αυτό..αφου το μεταφράζεις το βιβλίο θα έχεις και άλλα κείμενα να κάνεις ανάρτηση υποθέτω..θα τα πούμε σύντομα..σου εύχομαι καλό απογευματάκι..καλή βδομάδα να έχουμε..

Kate'sCakeBox είπε...

Ξαναήρθε γιατί η ομάδα μας έχει θέμα κοινής αναδημοσίευσης..αν μπορείς Γιαννάκη κάνε κι εσύ μία..θα ξαναέρθω..

Kate'sCakeBox είπε...

Ξαναήρθα ήθελα να πω..βιαζόμουν γιατί τώρα πήρα κι εγώ ειδοποίηση..

Kate'sCakeBox είπε...

Κανονικά έκανα εγώ το copypaste.Πήγα στο ιστολόγιο του Θανάση(ΑΝΤ'ΑΥΤΟΥ)και πατώντας αριστερο κλικ κανονικά την πήρε όλη την ανάρτηση..αντιγραφή-επικόλληση..τα γνωστά..δοκίμασέ το βγαίνει ολόκληρη!